Çeviri ve Dönüştürme:
Üç Perdede Gündelik Hayat Üzerine Düşünceler
6 - 20 Mart 2009
PlayStudio, Turnacıbaşı Sok. No. 19
Beyoğlu, İstanbul
Sarah Schuster
Suat Öğüt
İz Öztat
İan Warren
Nanette Yannuzzi-Macias
Çeviri ve Dönüştürme:
Üç Perdede
Gündelik Hayat Üzerine Düşünceler
“Çeviri ve Dönüştürme: Üç Perdede Gündelik Hayat Üzerine Düşünceler”in temelindeki ikilem; bilinç eşiğinde, tekrarlayan, hipnotize edici ve eve dair günlük davranışları, performanslarla yüceltmenin yanında; izleyici ve katılımcıların, kuşaklar boyu ortak hayal ve arzulara tanıklık eden, idealleştirilen bir simge olagelen evin, neden git gide daha sinsi ve yaygın bir kaygının mekanı haline geldiğini sorgulamalarını istiyoruz. Bu alanın kendine özgü vasıflarını fark ederek onu, sanat aracılığıyla, nasıl güçlendirebileceğimizi inceleyen üç perdelik bir bütünün ilk kısmı.
Bu çalışma aracılığıyla keşfettiğimiz üzere, gündelik olan, cennetsi bir saadet fikrinden ziyade, türün sağlık durumunun etkili bir göstergesi, dış kabuğunun barometresi.
Ev kavramı –insanî varoluşun zorunlu mimarisi olarak- onu şekillendiren sosyal ve politik tutumları nasıl yansıtıyor? Medya, güncel hayatı korkuyla doldururken, mahrem sayabilecegimiz bir alan var mı? Ev, eylem ya da niyet olabilir mi?
http://www.translationandconversion.com/
Translation and Conversion:
A Meditation on the Everyday in Three Parts
6 - 20 March 2009
PlayStudio, Turnacıbaşı Sok. No. 19
Beyoğlu, İstanbul
Sarah Schuster
Suat Öğüt
İz Öztat
İan Warren
Nanette Yannuzzi-Macias
Translation and Conversion:
A Meditation on the Everyday in Three Parts
The central dilemma of Translation and Conversion: A Meditation of the Everyday in Three Parts, exists within the enactment of a series of performances that speak of our desire to celebrate the liminal, repetitious, and hypnotic actions of the quotidian as it unfolds within the home, while, at the same time, asking viewers and participants to think about why this historically idealized icon-the home-a witness to generations of collective dreams and desires, has become the site of an increasingly stealthy and pervasive anxiety. This is one of a three-part series which will examine, through art, how we might tap into and empower this space by recognizing its unique qualities and therefore its potential.
The everyday, as we're discovering through this work, is not some notion of idyllic bliss, but rather a powerful indicator of the health of its species-a barometer of its external skin.
How does the notion of home - as the necessary architecture of human existence- reflect the social and poiltical policies that shape it? As the media funnels fear into every aspect of contemporary life, is there a space that we can consider private? Is home possibly an action or intention?